Hermann Broch
hier, word bladsye gevul, met die asemteue van my hart. (Soos aanbeveel deur William Wordsworth)
Wednesday, August 3, 2011
Die ewige see.
Hermann Broch
Sunday, September 6, 2009
die posman
...
hierdie fantastiese fliek
kom al baie jare saam met my,
.
ek het dit nou vir die eerste keer gekyk,
maar ons geskiedenis is lank
.
ek het dit omtrent 15 jaar gelede opgeneem
toe dit uitgesaai is deur die SAUK,
maar my pa het iets anders daaroor opgeneem
ek was baie ongelukkig.
maar pa het gese
dat dit nie 'n goeie fliek was nie
(seker maar oor die subtitels...)
.
ek het hom geglo
.
en
vreemd genoeg het ek dit toe nooit gesien nie,
tot nou
.
wat 'n wonder
.
ek het nie eens besef dat die digter daarin
is nie
.
hy is een van my mees geliefde digters
en ek het eers so 4 jaar gelede van hom gehoor
.
dit het my laat besluit dat ek Spaans wil leer,
sodat ek sy werk in die oorspronklike taal kan lees
.
die volgende gedig
het ek 'n paar jaar gelede gevind
voor in 'n boek,
die naam van die boek het ek vergeet,
maar die gedig en die digter
die, onthou ek
.
Brown and agile child
Brown and agile child, the sun which forms the fruit
And ripens the grain and twists the seaweed
Has made your happy body and your luminous eyes
And given your mouth the smile of water.
A black and anguished sun is entangled in the twigs
Of your black mane when you hold out your arms.
You play in the sun as in a tidal river
And it leaves two dark pools in your eyes.
Brown and agile child, nothing draws me to you,
Everything pulls away from me here in the noon.
You are the delirious youth of bee,
The drunkedness of the wave, the power of the heat.
My somber heart seeks you always
I love your happy body, your rich, soft voice.
Dusky butterfly, sweet and sure
Like the wheatfiled, the sun, the poppy, and the water.
Pablo Neruda
.
die sien van Il Postino
was soos 'n tuiskoms,
.
'n sirkel,
.
wat uiteindelik
voltooi is
Thursday, July 24, 2008
Cowboys, poppe en prente

Die prentjie vat my toe op ver paaie van onthou...
Ek onthou 'n poskaart wat ek nog op 'n skooltoer na die Kruger wildtuin toe gekoop het. Dit het 'n prentjie op gehad wat soos die meisietjie gelyk het, ek is seker dit moes een van 'n reeks gewees het.
Ek het daai enetjie en my poskaarte met al die wilde diere so mooi op gepas, dit was 'n groot kosbaarheid. Tot die dag wat my jonger boetie dit in die hande gekry het en elkeen met 'n sker aan stukke gesny het! Ai, my hart was gebreek!
My ma moes net mooi praat en het my opgesnyde poskaarte weer aanmekaar geplak met sticky tape, maar hulle was nooit weer dieselfde nie...
Ja, die dinge waarvoor mens darem jou susters en broers moet vergewe.
My jonger suster het my pragtige loop pop eendag uit mekaar gehaal agter die deur in ons slaapkamer, onnodig om te se, sy het nooit weer geloop nie.
Ek is seker ek het ook dinge gedoen aan hulle, maar ek kan nie aan iets dink op die oomblik nie.
'n Ander prentjie wat my laat glimlag het en terug dink het, is die verpleegster en haar soldaat...
Dit was een van die uiters 'romantiese' prentjies, van 'n mooi jong dame wat 'n gewonde soldaat se hand vas hou, wat my in verpleging laat beland het. Dink net, hulle advertensies het rerig gewerk, selfs na soveel jare nog.Lyk my daai ou matrones het geweet van adverteer, sit net 'n mooi, kranklike man op 'n foto en jy kry jou gewillige verpleegsters!
Dit is eintlik snaaks..
Dit het nou weer allerhande herinneringe geprikkel oor boeke en helde. Toe het ek sommer gaan soek op google na Zane Grey, wie se cowboy boeke my pa altyd so tot laat in die nag by die gaslamp gelees het...

Ai, maar daai cowboy manne was darem vir my mooi, daar was een boek waarop so 'n hartebreker was met 'n geskeurde hemp en hy was so bebloed, ek het sommer altyd aangeneem dat hy deur die veld gesleep is agter aan 'n perd. My hart het gebloei vir daai mooie man, ek kon nog nie Engels lees nie, so ek het maar my eie stories opgebou om die voorblaaie van die boeke.
Nou ja, die sien van een prentjie het nou sommer my kop op ver paaie laat loop..

